ناگفته های پشت پرده

با من بیکس تنها شده، یارا تو بمانهمه رفتند از این خانه خدا را تو بمان من بیبرگ خزان دیده دگر رفتنیامتو همه بار و بری، تازه بهارا تو بمان داغ و درد است همه نقش و نگار دل منبنگر این نقش بخون شسته نگارا تو بمان زین بیابان گذری نیست سواران را لیکدل م

سایهاش بودم ولی از سایهام ترسید و رفتبیوفا کفش فرارش را شبی پوشید و رفت خندههایش جانِ من بود و جهانم را گرفتپیش چشمش جان سپردم زیرِ لب خندید و رفت مثلِ یک پروانهی زیبا پی گل بود و منشمع بودم آمد و دور سرم چرخید و رفت از همان اول به دنبال کسی آم